Wybierz język witryny

Leczenie cukrzycy

Leczenie cukrzycy typu 1 w dzisiejszych czasach polega na leczeniu insuliną poprzez naśladowanie pracy zdrowej trzustki. W leczeniu cukrzycy typu 2 stosowana jest terapia leczenia lekami.

Czy chwilowa wysoka glikemia wpływa na nasz organizm ?

Największy wpływ na powikłania w cukrzycy mają długotrwale utrzymujące się hiperglikemie, a nie chwilowe „wyskokie” cukry. Nadmiar krążącego we krwi cukru przyłącza się do różnych cząsteczek białkowych i niekorzystnie je zmienia. Im wyższe jest to stężenie glukozy we krwi, tym ta reakcja zachodzi szybciej. W ten sposób w wyniku nadmiaru glukozy w nerkach, oczach czy komórkach nerwowych, niszczone są ich struktury. Podczas krótkotrwałych przecukrzeń ten proces może się rozpocząć, ale będzie odwracalny, jeśli glikemia szybko wróci do normy. 

Długotrwałe hiperglikemie prowadzą do uszkodzenia naczyń krwionośnych, co z kolei może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak retinopatia, neuropatia, nefropatia, choroba serca oraz choroby naczyń obwodowych. Dlatego ważne jest utrzymywanie odpowiedniego poziomu cukru we krwi poprzez regularne monitorowanie oraz stosowanie odpowiedniej diety i leczenia farmakologicznego. W przypadku cukrzycy istotne jest także regularne kontrolowanie poziomu cholesterolu oraz ciśnienia krwi, ponieważ te czynniki także mogą wpływać na rozwój powikłań.

Wraz z upowszechnianiem się systemów do ciągłego monitorowania glikemii, maleje znaczenie hemoglobiny glikowanej, jako parametru wyrównania cukrzycy, a wzrasta znaczenie nowego parametru, określanego jako czas w ciągu doby, jaki spędzamy w określonym dla nas zakresie docelowym. Wg aktualnych zaleceń Polskiego Towarzystwa diabetologicznego rekomendowany „time in range” dla poszczególnych grup pacjentów wygląda następująco:
• Dla osób z cukrzycą typu 1 i cukrzycą typu 2 – poniżej 25% czasu w hiperglikemii, określanej jako glikemie powyżej 180 mg/dl
• Dla seniorów – poniżej 10% czasu w hiperglikemii, określonej jako glikemia powyżej 250 mg/dl
• Kobiety w ciąży – poniżej 25% czasu w hiperglikemii, określonej jako glikemia powyżej 140 mg/dl
Systemy do ciągłego monitorowania glikemii pozawalają na indywidualne określenie zakresu docelowego dla każdego pacjenta.

Insulina bazalna w cukrzycy

Insulina bazalna jest rodzajem insuliny długodziałającej, która zapewnia stały poziom insuliny w organizmie przez długi okres czasu. W cukrzycy, insulina bazalna jest stosowana w celu kontrolowania poziomu glukozy we krwi między posiłkami i w nocy.

Osoby z cukrzycą typu 1 i niektóre osoby z cukrzycą typu 2 muszą przyjmować insulinę bazalną, aby utrzymać kontrolę nad swoim poziomem glukozy we krwi. Dawkowanie insuliny bazalnej jest dostosowywane indywidualnie do potrzeb pacjenta i może być zmieniane w zależności od zmian w stylu życia, diecie, aktywności fizycznej i innych czynników.

Insulina bazalna może być podawana za pomocą strzykawki, długodziałających wkładek do pomp insulinowych lub innych urządzeń do podawania insuliny. Ważne jest regularne monitorowanie poziomu glukozy we krwi i współpraca z lekarzem w celu dostosowania dawek insuliny bazalnej.

Poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1c) jest wskaźnikiem, który odzwierciedla średnie stężenie glukozy we krwi w ciągu ostatnich 2-3 miesięcy. Jest to ważny parameter w monitorowaniu kontroli cukrzycy i ocenianiu skuteczności leczenia.

Insulina bazalna to rodzaj insuliny długodziałającej, która jest podawana pacjentom z cukrzycą typu 1 lub typu 2, aby zapewnić stałe pokrycie podstawowe w ciągu dnia. Insulina bazalna pomaga utrzymać stabilny poziom glukozy we krwi między posiłkami i w nocy.

Związek między poziomem hemoglobiny glikowanej a insuliną bazalną polega na kontrolowaniu poziomu glukozy we krwi. Regularne monitorowanie poziomu HbA1c pozwala określić, czy terapia insuliny bazalnej jest skuteczna i czy pacjent utrzymuje odpowiedni poziom kontroli cukrzycy. Dlatego ważne jest, aby pacjent i lekarz regularnie monitorowali poziomy HbA1c i dostosowywali dawkę insuliny bazalnej, jeśli jest to konieczne, aby zapewnić optymalne wyniki leczenia.

Wpływ insuliny na przyrost masy ciała

Insulina jest hormonem odpowiedzialnym za regulację poziomu glukozy we krwi poprzez stymulowanie magazynowania glukozy w komórkach mięśniowych i wątrobie. Insulina także przyczynia się do magazynowania tłuszczu poprzez hamowanie jego rozkładu.

Wpływ insuliny na przyrost masy ciała jest związany głównie z nadmiernym spożyciem kalorii i niewłaściwym trybem życia, który prowadzi do insulinooporności. Insulinooporność powoduje, że komórki organizmu stają się mniej wrażliwe na działanie insuliny i nie absorbują glukozy z krwi w odpowiedni sposób.

W rezultacie organizm produkuje coraz więcej insuliny, co może prowadzić do otyłości oraz innych poważnych chorób, takich jak cukrzyca typu 2, nadciśnienie, czy zaburzenia metaboliczne.

Dlatego aby uniknąć nadmiernego przyrostu masy ciała związanej z insulinoopornością, warto dbać o odpowiednią dietę, regularną aktywność fizyczną oraz unikać nadmiernego spożycia cukru i tłuszczów trans. W przypadku problemów z regulacją poziomu insuliny warto także skonsultować się z lekarzem endokrynologiem.

Kiedy do kardiologa w cukrzycy ?

Osoby z cukrzycą powinny regularnie odwiedzać kardiologa, ponieważ mają one zwiększone ryzyko chorób serca i naczyń krwionośnych. Zalecane jest przynajmniej raz do roku, jednak w przypadku dodatkowych czynników ryzyka, takich jak palenie papierosów, nadciśnienie tętnicze, otyłość czy wysoki poziom cholesterolu, wizyty u kardiologa powinny być częstsze. Warto również monitorować poziom glukozy we krwi oraz regularnie sprawdzać ciśnienie tętnicze i cholesterol. Dzięki współpracy z kardiologiem, osoby z cukrzycą mogą skutecznie kontrolować swoje ryzyko sercowo-naczyniowe.

Insulinoterapia jednym ze sposobów leczenia cukrzycy

Insulinoterapia jest jedną z głównych metod leczenia cukrzycy, szczególnie u osób z cukrzycą typu 1, w której trzustka nie produkuje wystarczająco insuliny. Insulina jest hormonem odpowiedzialnym za regulację poziomu glukozy we krwi. Insulinoterapia polega na regularnym podawaniu insuliny pacjentowi, aby zastąpić brakującą insulinę lub zwiększyć jej ilość w organizmie.

Dobór dawki insuliny i schemat podawania powinien być wykonany przez lekarza endokrynologa lub diabetologa. Istnieją różne rodzaje insuliny, takie jak insulin szybko- i wolnorodząc z różnymi czasami działania, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Regularne monitorowanie poziomu glukozy we krwi i dostosowywanie dawki insuliny są kluczowe dla skutecznego leczenia cukrzycy za pomocą insulinoterapii. W przypadku nieprawidłowej dawki insuliny może dojść do hipoglikemii (zbyt niski poziom glukozy we krwi) lub hiperglikemii (zbyt wysoki poziom glukozy we krwi), co może zagrażać życiu pacjenta. Dlatego ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i współpraca z lekarzem w dostosowaniu terapii.