Naukowcy odkryli nową kombinację dwóch klas leków, która zwiększa produkcję komórek beta, jest to ważny krok w poszukiwaniu przyszłego leczenia cukrzycy typu 1.

Według naukowców zastosowanie nowej kombinacji leków pozwoliło na zwiększenie produkcji komórek beta o około 5–6% dziennie.

Zespół badawczy z Icahn School of Medicine w Mount Sinai twierdzi, że łącząc ze sobą inhibitory DYRK1A i agonistów receptora GLP-1, są w stanie dostrzec tempo odbudowy ludzkich komórek beta wystarczająco szybko, aby uzupełnić ilość komórek beta.

Cukrzyca typu 1 występuje, gdy komórki beta w trzustce są niszczone, a leczenie obejmowało przeszczep komórek beta. Dodanie nowych komórek może pomóc w regulacji poziomu cukru we krwi, chociaż zwykle jest to tylko rozwiązanie tymczasowe. Korzystając z tej kombinacji leków, naukowcy mają nadzieję, że komórki można zregenerować u osoby z cukrzycą typu 1 bez potrzeby przeszczepu.

Główny autor badania, dr Andrew Stewart, dyrektor Mount Sinai Diabetes, Obesity and Metabolism Institute, powiedział: „Jesteśmy bardzo podekscytowani tą nową kombinacją leków, ponieważ po raz pierwszy jesteśmy w stanie zobaczyć wskaźniki powielania ludzkich komórek beta wystarczające do uzupełnienia ilości komórek beta u ludzi chorych na cukrzycę. ”

„Jest to ważny postęp w dziedzinie cukrzycy, ponieważ mogliśmy znaleźć sposób na przekształcenie powszechnie stosowanej klasy leków przeciwcukrzycowych w skuteczne leczenie regeneracyjne ludzkich komórek beta w przypadku wszystkich postaci cukrzycy”.

Amerykańscy naukowcy pracują nad plastrem samoprzylepnym, który reaguje na poziomy glukozy i zapewnia dozowanie odpowiedniej dawki insuliny. Łata o wielkości monety została zaakceptowana przez Program Rozwoju Technologii Amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków.

Kolejnym krokiem dla naukowców jest uzyskanie zgody na przetestowanie technologii na ludziach. Wynika to z serii udanych badań, z których ostatnie wykazały, że plaster pomógł kontrolować poziom glukozy u świń do 20 godzin.

Profesor Zhen Gu z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles (UCLA) Samueli School of Engineering powiedział: „Naszym głównym celem jest poprawa zdrowia i poprawa jakości życia osób chorych na cukrzycę.

„Ten inteligentny plaster eliminuje potrzebę ciągłego sprawdzania poziomu cukru we krwi, a następnie wstrzykiwania insuliny w razie potrzeby. Naśladuje funkcję regulacyjną trzustki w bardzo prosty sposób. Technologia kryjąca się za łatką obejmuje wiele małych mikroigieł wstępnie napełnionych insuliną. Dostarczają hormon w razie potrzeby, a gdy poziom cukru we krwi wraca do normy, dostarczanie insuliny przez plaster zanika.

„Ta inteligentna łatka insulinowa, jeśli zostanie udowodniona, że ​​jest bezpieczna i skuteczna w badaniach na ludziach, zrewolucjonizuje sposób leczenia pacjentów z cukrzycą”.

Uważa się, że plaster można również stosować w leczeniu innych schorzeń, ponieważ igły mogą być obciążone innymi lekami. Współautor, dr Robert Langer z David H. Koch Institute, dodał: „Cieszę się, że zespół mógł wprowadzić tę inteligentną łatkę insulinową bliżej rzeczywistości i mamy nadzieję, że pewnego dnia pomoże ludziom z cukrzycą”.

Według naukowców z USA rewolucyjna pigułka insulinowa może pozwolić osobom z cukrzycą typu 1 uniknąć konieczności wykonywania zastrzyków.

Specjalistyczna jednostka w Massachusetts Institute of Technology opracowała 3-centymetrową kapsułkę, która może przenosić podobny poziom insuliny jak zwykły zastrzyk.

Wyniki badania sugerują, że pigułka jest w stanie dotrzeć do nienaruszonego jelita cienkiego i może dostarczać insulinę przez ścianę jelita.

W przeciwieństwie do wielu innych leków dostępnych już jako pigułki, insulina jest białkiem i rozkłada się w żołądku, zanim zacznie działać. Rodzi to trudności w opracowaniu pigułki zdolnej do przetrwania w kwaśnym środowisku żołądka i uwalnianiu insuliny dopiero po dotarciu do jelit.

Zespół badawczy opracował specjalną powłokę, która pozwala pigułce wytrzymać kwas żołądkowy, a następnie rozproszyć insulinę po dotarciu do jelita cienkiego. Kapsułka osiąga to dzięki zestawowi niewielkich ramion, które mają mikroigły 1 mm. W jelicie cienkim ramiona rozwijają się, a igły przenikają przez powierzchnię ściany jelita cienkiego i dostarczają dawkę insuliny. Mikroigły rozpuszczają się, a reszta kapsułki wydostaje się z ciała jako odpad.

Konieczne będą jednak dalsze prace nad terminem uwalniania insuliny. Przybycie pigułki do jelita zależy od tego, jak szybko dana osoba trawi swoje jedzenie, co utrudnia określenie właściwej dawki w porze posiłków.

Kapsułka była dotychczas testowana na świniach, a naukowcy odkryli, że szybkość działania insuliny była szybsza przez kapsułkę niż w przypadku konwencjonalnych podskórnych wstrzyknięć insuliny.

Prof. Robert Langer, jeden z autorów badań, stwierdził, że poprzez precyzyjne dostrojenie czasu, w jakim pigułka otwiera się w jelicie, zespół może zacząć dostosowywać czas dostarczania insuliny. Dodał: „Jesteśmy bardzo zadowoleni z najnowszych wyników nowego urządzenia do podawania doustnego, które opracowali nasi członkowie laboratorium wraz z naszymi współpracownikami, i mamy nadzieję, że zobaczymy, jak to pomoże osobom z cukrzycą i innym w przyszłości”.

Karen Addington, dyrektor naczelny brytyjskiej organizacji charytatywnej na rzecz cukrzycy typu 1, JDRF, powiedział: „Dorośli i dzieci z rozpoznaniem cukrzycy typu 1 muszą przyjmować insulinę każdego dnia, aby pozostać przy życiu. Będąc w stanie przyjmować tę insulinę doustnie, a nie poprzez zastrzyki lub pompy, może znacznie ułatwić życie. Z zainteresowaniem czekamy na kolejne etapy tych badań. ”

Opracowano nową inteligentną insulinę, która może pomóc ludziom w zapobieganiu hipoglikemii. Zespół z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles (UCLA) dodał dodatkową cząsteczkę do hormonu (i-insuliny), który jak twierdzą może zapobiec obniżeniu poziomu cukru we krwi. Główny badacz badania Zhen Gu, profesor bioinżynierii w UCLA Samueli School of Engineering, powiedział: „Nasza nowa i-insulina działa jak "inteligentny klucz". Insulina pozwala glukozie dostać się do komórki, a dodana cząsteczka inhibitora zapobiega zbyt częstemu wchodzeniu w reakcję kiedy poziom cukru we krwi jest normalny. Dzięki temu poziom cukru we krwi utrzymuje się na normalnym poziomie i zmniejsza się ryzyko hipoglikemii.