Wybierz język witryny

Podstawowe zagadnienia

10 fałszywych informacji o cukrzycy

Fałsz 1. Cukrzyca bierze się z jedzenia cukru

To jedno z najbardziej rozpowszechnionych błędnych przekonań.

Samo jedzenie cukru nie powoduje cukrzycy. Rozwój choroby jest znacznie bardziej złożony i zależy od wielu czynników. W przypadku cukrzycy typu 1 dochodzi do autoimmunologicznego uszkodzenia komórek trzustki produkujących insulinę. Z kolei cukrzyca typu 2 wiąże się przede wszystkim z insulinoopornością, predyspozycjami genetycznymi oraz stylem życia.

Nadmierne spożycie słodyczy może sprzyjać nadwadze i otyłości, a te zwiększają ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. Nie oznacza to jednak, że sam cukier jest przyczyną choroby.

Fałsz 2. Osoby z cukrzycą nie mogą jeść owoców

Owoce zawierają naturalne cukry, ale są również źródłem błonnika, witamin i składników mineralnych.

Większość osób z cukrzycą może je spożywać, zwracając uwagę na wielkość porcji oraz całkowitą ilość węglowodanów w diecie. Warto wybierać przede wszystkim świeże, całe owoce. Soki owocowe, nawet bez dodatku cukru, mogą szybko podnosić poziom glukozy we krwi.

Fałsz 3. Insulina uzależnia

Insulina nie uzależnia.

Jest hormonem naturalnie produkowanym przez organizm. U wielu osób z cukrzycą jej podawanie jest niezbędne, ponieważ organizm produkuje jej zbyt mało lub nie produkuje jej wcale.

Rozpoczęcie insulinoterapii nie oznacza pogorszenia choroby ani „przejścia na cięższy etap”. Często jest po prostu najlepszą metodą leczenia.

Fałsz 4. Jeśli poziom cukru jest prawidłowy, można odstawić leki

Prawidłowe wyniki glikemii najczęściej świadczą o tym, że leczenie działa skutecznie.

Samodzielne odstawienie leków może doprowadzić do ponownego wzrostu poziomu glukozy oraz zwiększyć ryzyko powikłań. Każda zmiana terapii powinna odbywać się po konsultacji z lekarzem.

Fałsz 5. Cukrzyca dotyczy wyłącznie osób starszych

Cukrzyca może wystąpić w każdym wieku, również u dzieci i młodych dorosłych.

Cukrzyca typu 1 często rozpoznawana jest właśnie u dzieci i młodych osób. Z kolei cukrzyca typu 2, dawniej kojarzona głównie z osobami starszymi, coraz częściej występuje również u osób młodszych.

Fałsz 6. Produkty „dla diabetyków” są zawsze zdrowe

Nie zawsze.

Produkty oznaczone jako „bez dodatku cukru” lub „dla diabetyków” mogą zawierać znaczne ilości tłuszczu, kalorii lub węglowodanów wpływających na poziom glukozy.

Najlepszym rozwiązaniem jest czytanie etykiet i analiza wartości odżywczej, a nie kierowanie się wyłącznie hasłami marketingowymi.

Fałsz 7. Cukrzyca boli, więc łatwo ją rozpoznać

Cukrzyca bardzo często przez długi czas nie powoduje wyraźnych objawów.

Wiele osób nie odczuwa żadnych dolegliwości i dowiaduje się o chorobie przypadkowo podczas badań profilaktycznych.

Dlatego regularna kontrola poziomu glukozy ma duże znaczenie, zwłaszcza u osób należących do grup ryzyka.

Fałsz 8. Skoro dobrze się czuję, cukrzyca nie jest groźna

Brak objawów nie oznacza braku choroby ani braku ryzyka powikłań.

Przewlekle podwyższony poziom glukozy może z czasem uszkadzać naczynia krwionośne, nerki, oczy czy układ nerwowy. Dlatego tak ważne są systematyczne leczenie i badania kontrolne.

Fałsz 9. Aktywność fizyczna jest niebezpieczna dla osób z cukrzycą

Wręcz przeciwnie.

Regularna aktywność fizyczna jest jednym z ważnych elementów leczenia cukrzycy. Poprawia wrażliwość na insulinę, pomaga kontrolować masę ciała oraz korzystnie wpływa na układ sercowo-naczyniowy.

Rodzaj i intensywność wysiłku powinny być jednak dostosowane do stanu zdrowia i sposobu leczenia. U osób stosujących insulinę lub niektóre leki konieczne może być uwzględnienie ryzyka hipoglikemii.

Fałsz 10. Cukrzycę można wyleczyć cudowną dietą lub suplementami

W internecie regularnie pojawiają się reklamy obiecujące całkowite wyleczenie cukrzycy dzięki ziołom, suplementom lub specjalnym dietom.

Nie ma wiarygodnych dowodów naukowych, że takie metody mogą zastąpić standardowe leczenie. Suplementy diety nie zastępują leków ani zdrowego stylu życia.

Każdą nową metodę leczenia warto omówić z lekarzem lub dietetykiem, zwłaszcza jeśli może ona wpłynąć na stosowaną terapię.