Problemy w cukrzycy

Cukrzyca niesie ze sobą wiele problemów zarówno emocjonalnych, psychicznych i fizycznych, dlatego też ważne jest zdobycie wiedzy na temat rozwiązywania barier pojawiających się w naszym życiu.

Jak wspomóc gojenie ran w cukrzycy

U diabetyków jest utrudnione gojenie ran z powodu powikłań obejmujących słabe krążenie krwi, uszkodzenia nerwów, upośledzenie układu naczyniowego oraz zaburzenie funkcji białych krwinek walczących z bakteriami wywołującymi infekcje. Przy cukrzycy nie można bagatelizować nawet najmniejszych zranień. Trzeba niezwłocznie przystąpić do ich leczenia.

Oczyszczanie rany

Przemywany letnią wodą albo solą fizjologiczną ranę. Następnie skórę wokół zranienia trzeba ostrożnie osuszyć przy użyciu jałowych gazików. Do ran nie stosuje się mydła, wody utleniona ani jodyny, dlatego że mogą wywołać podrażnienia. W celu odkażenia rany, nanosi się na nią lek bądź inny preparat o działaniu antybakteryjnym i przeciwgrzybiczym. Zawarte w nim substancje nie powinny zaburzać procesów naprawczych tkanek. Pomocny jest tu środek antyseptyczny ma formę aerozolu - ułatwia to aplikację bez zbędnego pocierania miejsca zranienia. Małe skaleczenia warto w miarę możliwości pozostawić odsłonięte i bez nacisku.

Jakie wybrać kremy, maści czy spray na rany przy cukrzycy?

W aptekach jest mnóstwo preparatów przyspieszających naturalny proces gojenia się ran. Można zdecydować się na maść, żel, krem, pastę lub spray. Część produktów jest zalecana do stosowania przez cukrzyków. Mają one działanie antyseptyczne i kojące. Produkty dostępne są bez recepty. Część z nich zawierają cynk i związki srebra. Gojenie się ran wspomoże także spray lub maść z antybiotykiem. Stosowanie takich preparatów zapobiega zakażeniu. Należy stosować je kilka razy na dobę, według wskazań producenta, aż do wyleczenia się lub znacznej poprawy stanu rany.

Opatrunki na gojące się rany u cukrzyka

Zregenerowanie się tkanek wymaga czasu. Nim rana całkowicie się zagoi, trzeba powstrzymywać wnikanie do niej chorobotwórczych drobnoustrojów. Należy zatem właściwie dobrać opatrunek i często go zmieniać. Zanim przystąpi się do zabezpieczenia rany, trzeba odkazić ją środkiem antyseptycznym lub roztworem soli fizjologicznej. W aptekach i sklepach można znaleźć różne rodzaje opatrunków - żelowe, piankowe, alginianowe czy hydrokoloidowe. Warto zatem skonsultować dobór odpowiedniego opatrunku z lekarzem bądź farmaceutą, szczególnie w przypadku dużych ran.

Opatrunek należy zmieniać codziennie, obserwując, czy w zranionym miejscu nie rozwija się zakażenie. Trzeba zachować ostrożność przy ściąganiu go z rany. Jeżeli opatrunek przyklei się do skóry, najlepiej zwilżyć go lawaseptykiem i odczekać 10 minut. Jeśli po tym czasie nie odejdzie od skóry, należy powtórzyć czynność, aż opatrunek zejdzie delikatnie i bezboleśnie. Mocując opatrunek, nie można korzystać z ostrych przedmiotów takich jak metalowa przypinka czy agrafka. Nie wolno też wiązać końców bandaża. Zamiast tego opatrunek zabezpiecza się delikatnym plastrem.

Dbanie o odporność

Gojenie się ran u diabetyków wspomaga nie tylko oczyszczanie i zabezpieczanie zranionych miejsc, stosując odpowiednio dobrane opatrunki, spraye i maści antyseptyczne. Ważne w tym kontekście jest również dbanie o zdrowie i odporność organizmu. Wysypiając się, unikając stresu i przestrzegając zbilansowanej diety, dostarczającej odpowiednich ilości witamin i minerałów, można wspierać układ immunologiczny i regenerację tkanek. Dzięki temu walka z ewentualnymi zakażeniami okaże się skuteczniejsza, a zranienia zagoją się szybciej.

Osoby chorujące na cukrzycę nie mogą ignorować nawet najdrobniejszych skaleczeń. Niezależnie od wielkości rany, diabetycy powinni zrobić wszystko, by wesprzeć proces gojenia i uchronić się przed zakażeniem. Warto zastosować się do powyższych wskazówek, przyspieszając regenerację tkanek i unikając poważnych infekcji. Ponadto nawet nieduże rany, zwłaszcza te na stopach, dobrze jest pokazywać lekarzowi, który wdroży odpowiednie leczenie, zapobiegając powikłaniom.

źródło : mojacukrzyca.org

Kserostomia w cukrzycy

Suchość w jamie ustnej jest częstą dolegliwością wśród ambulatoryjnych pacjentów z cukrzycą. Jest silnie związana z obiektywnymi pomiarami słabego przepływu śliny i innymi doustnymi i pozornymi objawami desykacji. Suchość w jamie ustnej nie jest związana z dysfunkcją autonomicznego układu krążenia, ale może być spowodowana zaburzeniami kontroli glikemii.

Czterdzieści trzy procent chorych na cukrzycę skarżyło się na kserostomię, z czego 82% stanowiły kobiety. Suchość w jamie ustnej nie była związana z wiekiem ani rodzajem i czasem trwania cukrzycy. Objawy utraty wody i suchości jamy ustnej i gardła, oczu i pochwy były znacznie częstsze u pacjentów z cukrzycą niż u pacjentów z niestrawnością. Natężenie przepływu śliny u osób chorych na cukrzycę było konsekwentnie niższe niż u zdrowych. Średnie, spoczynkowe i całkowite natężenie przepływu śliny było nienormalnie niskie u pacjentów z cukrzycą, którzy skarżyli się na kserostomię; nie zaobserwowano znaczących różnic w zakresie stymulowanej śliny i przepływów łzowych. Wykazano istotne odwrotne zależności między przepływem śliny a poziomem HbA1; nie wykazano związku między funkcją przepływu i funkcją autonomiczną.

Leczenie przeziębienia w cukrzycy

Osoby chore na cukrzycę są bardziej narażone na infekcję takie jak przeziębienie lub grypa, ponieważ ich układ odpornościowy może być słabszy niż u osób, które nie chorują na cukrzycę. W trakcie infekcji trudno jest utrzymać w normie poziom cukru we krwi.
Podczas gdy organizm próbuje walczyć z chorobą, uwalniane są hormony, które powodują wzrost poziomu cukru we krwi i zakłócają działanie insuliny obniżające poziom glukozy we krwi co utrudnia kontrolę cukrzycy. Sposób w jaki chorujesz na cukrzycę gdy jesteś chory jest bardzo ważny.

Leki do leczenia objawów przeziębienia i grypy u diabetyków.
Często pojawia się pytanie, co może zrobić osoba z cukrzycą, która zachoruje? Może to być kłopot, ponieważ istnieje wiele leków na przeziębienie i grypę a nie każdy można stosować w cukrzycy. Możesz kupić leki objawowe, które leczą tylko kaszel lub po prostu zatkany nos. Lub możesz kupić produkt, który pomoże w kilku objawach na raz.
Sztuką jest wiedzieć, jakie składniki są w lekach, które kupujesz i jak wpłyną one na twoją cukrzycę. Składniki na etykietach należą do dwóch kategorii: nieaktywne i aktywne. Nieaktywne składniki nie mają wartości leczniczej. Są to zazwyczaj wypełniacze, środki aromatyzujące, barwniki i substancje, które pomagają zachować spójność. Składniki aktywne to leki, które faktycznie leczą objawy infekcji.
Jakie są składniki typowych leków dostępnych bez recepty i jak mogą wpływać na twoją cukrzycę :
Nieaktywne składniki, które mogą wpływać na cukrzycę
Alkohol lub cukier są składnikami niefarmakologicznymi, które mogą występować w leczeniu przeziębienia i grypy. Mogą być wymienione na etykiecie jako składniki nieaktywne. Zarówno alkohol, jak i cukier wpływają na poziom glukozy we krwi. Mogą one powodować wzrost poziomu cukru we krwi.

Aktywne składniki, które mogą mieć wpływ na cukrzycę

Reduktory bólu i gorączki: paracetamol, który można stosować w przypadku drobnych bólów i gorączki związanych z przeziębieniem i grypą.

Acetaminofen może być toksyczny dla wątroby i nerek. Osoby chore na cukrzycę, u których występują również powikłania nerkowe, powinny skonsultować się z lekarzem przed użyciem acetaminofenu.
NLPZ: (Niesteroidowe leki przeciwzapalne) są stosowane w leczeniu bólów oraz gorączki związanych z przeziębieniem i grypą.
Ibuprofen powinien być stosowany ostrożnie przez osoby z problemami wątrobowymi i nerkami. Zwiększa się tu wówczas efekt hipoglikemiczny (niski poziom cukru we krwi) insuliny oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Naproxen nie powinien być stosowany u osób z ciężką chorobą sercowo-naczyniową lub z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Może również zwiększać ryzyko hipoglikemii za pomocą insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Leki na kaszel
    Dekstrometorfan jest składnikiem wielu preparatów na kaszel, a w zalecanych dawkach jest bezpieczny dla osób z cukrzycą.
    Guaifenezyna jest składnikiem, który rozluźnia śluz i ułatwia kaszel. Nie ma ostrzeżeń o guaifenezynie i cukrzycy.

Leki udrożniające
    Epinefryna, fenylefryna i pseudoefedryna występują zwykle w aerozolach do nosa, ale także w niektórych doustnych lekach na przeziębienie. Działają one poprzez wysychanie wydzielin w kanałach nosowych. Jest możliwe, że mogą one zmniejszyć działanie insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Mogą również zwiększać ciśnienie krwi i powinny być ostrożnie stosowane u osób z wysokim ciśnieniem krwi.
    Fenylopropanoloamina (PPA) jest środkiem zmniejszającym przekrwienie, który został przypomniany przez FDA od 2005 r., Ze względu na zwiększone ryzyko udarów.

Leki przeciwhistaminowe
    Bromfeniraminę, chlorofeniraminę i doksylaminę stosuje się w połączeniu z innymi substancjami czynnymi. Te leki przeciwhistaminowe nie wpływają bezpośrednio na cukrzycę, ale osoby starsze mogą być bardziej podatne na działania niepożądane. Difenhydraminę stosuje się samodzielnie (sprzedawana jako Benedryl) lub w połączeniu z innymi lekami. Może powodować niskie ciśnienie krwi u niektórych osób.
    Loratadyna jest antyhistaminą drugiej generacji, która niedawno przeszła OTC. Nie powoduje sedacji związanej ze starszymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie wydaje się powodować problemów u osób z cukrzycą.

Pamiętaj, że te leki nie dają gwarancji wyleczenia przeziębienia lub grypy. Mogą one tylko tymczasowo złagodzić objawy.

Najlepszym sposobem zapobiegania powikłaniom lub działaniom niepożądanym związanym z lekami jest omówienie z lekarzem lub farmaceutą, który z tych leków jest odpowiedni dla Ciebie.

Jak dbać o skórę w cukrzycy

W cukrzycy możemy doświadczać problemów z suchą skórą. Oznacza to, że łatwiej możesz zranić się, być bardziej narażonym na infekcję a okres gojenia się jest dłuższy. Staraj się dbać o swoją skórę. Należy chronić skórę przed zimnem lub wiatrem, zakrywdać uszy i twarz, w tym nos oraz nosić kapelusz. Zakładaj również ciepłe rękawice i buty.

Postępuj zgodnie z tymi wytycznymi :

  • Użyj balsamu do ust, aby zapobiec spierzchniętym wargom.
  • Aby zapobiec wysuszeniu skóry, zwłaszcza gdy temperatura spada, użyj nawilżacza do pomieszczeń, aby zwiększyć wilgotność powietrza w ogrzewanym pomieszczeniu. 
  • Podczas kąpieli lub pod prysznicem używaj ciepłej (nie gorącej) wody i łagodnego, nawilżającego mydła. 
  • Nie bierz długich kąpieli ani prysznica.    
  • Ocierać skórę na sucho - nie należy jej pocierać.     
  • Po umyciu i wysuszeniu używaj łagodnego balsamu, aby zapobiec wysuszeniu skóry.   
  • Unikaj drapania suchej skóry. Zamiast tego zastosuj krem ​​nawilżający.    
  • Butelkę balsamu należy trzymać w pobliżu zlewu, aby można było z niej korzystać po umyciu rąk.     
  • Ogranicz produkty, których używasz na skórze, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji.   
  • Jeśli masz skłonność do trądziku, porozmawiaj ze swoim dermatologiem przed wyborem kremu nawilżającego na twarz. 
  • Używaj produktów oznaczonych "noncomedogenic" lub "nonegnegenic".

Niewydolność serca u chorych na cukrzycę

Niewydolność serca występuje u 10–15% chorych na cukrzycę, z kolei z powodu cukrzycy leczonych jest 30–50% chorych z niewydolnością serca. Cukrzyca oraz często z nią współistniejące nadciśnienie tętnicze,hiperlipidemia i choroba wieńcowa prowadzą do uszkodzenia struktury i zaburzenia funkcji mięśnia sercowego. Podstawowymi mechanizmami odpowiedzialnymi za rozwój niewydolności serca w cukrzycy jest nadmiar wolnych kwasów tłuszczowych jako źródło energii oraz dysfunkcja  śródbłonka. Leczenie niewydolnoości serca w cukrzycy polega na dążeniu do normalizacji glikemii, poprawie ukrwienia mięśnia sercowego i swoistej farmakoterapii z wykorzystaniem diuretyków, leków hamujących aktywność układu renina-angiotensyna-aldosteron, beta-adrenolityków oraz w wybranych przypadkach preparatów glikozydów naparstnicy. W świetle wyników najnowszych badań ograniczenia w stosowaniu niektórych leków przeciwcukrzycowych (np. metforminy) w przypadku współwystępowania umiarkowanej niewydolności serca nie znajdują uzasadnienia; wydaje się nawet, że ich niestosowanie może prowadzić do zwiększenia śmiertelności w tej grupie pacjentów.

źródło : Leszek Czupryniak, Elektra Szymańska-Garbacz, Małgorzata Saryusz-Wolska